Сегашните технолошки можности на човештвото не се ни блиску до нивото што би овозможило воспоставување автономна база на Марс, предупредуваат експертите. Сонот за колонизација на Црвената планета како „резервна опција“ за човештвото во случај на глобална катастрофа на Земјата во моментов останува само во доменот на научната фантастика, бидејќи без постојано снабдување со ресурси од нашата матична планета, животот на Марс би бил неодржлив.
„Ако нешто се случи на Земјата, каде би оделе? Не мислам дека човештвото би можело да се евакуира на Марс, дури и со сите потребни технолошки средства. За да го направиме тоа, би морале да изградиме целосно затворена биосфера, што е невозможно со сегашното ниво на технолошки развој“, изјави за РИА Новости Владимир Сичев, главен истражувач и раководител на одделот за истражување на вселенската биологија во Институтот за биомедицински проблеми (IBMP) на Руската академија на науките.
Сегашната вселенска технологија е ограничена само на достигнување на површината на Марс. Иако постојат системи за поддршка на животот со минимални можности за регенерација, тие се фундаментално зависни од логистичката поддршка од Земјата. Покрај тоа, голем предизвик е нерешено прашање на заштита од разорното секундарно зрачење, кое би било фатално за човечкиот екипаж.
Сичев нагласува дека фокусот на научната заедница треба да остане на потрагата по потенцијален живот или траги од минатите цивилизации. Тој нагласува дека ваквите мисии не мора нужно да бараат ризикување на човечки животи, бидејќи автоматизираните роботизирани возила можат ефикасно да извршуваат истражувачки задачи со многу пониска цена и без ризик за луѓето.
Иако напредокот во истражувањето на вселената постигна историски успеси, идејата за Марс како засолниште за човештвото останува недостижна цел. Во догледна иднина, фокусот ќе остане на роботските мисии, додека технологијата за целосно самоодржлив живот надвор од Земјата бара квантен скок што науката сè уште не можела да го постигне.
