Со децении немало никакви записи, надгробни споменици или официјални признаци за трагедијата што се случила во Домот за мајки и деца „Света Марија“ во Туам, западна Ирска. Сè се промени во 2014 година, кога локалната историчарка Кетрин Корлес откри докази дека 796 новороденчиња и деца биле тајно закопани во поранешна септичка јама покрај детското игралиште.
Домот, управуван од калуѓерките од редот Бон Секурс, работел од 1925 до 1961 година и примил илјадници жени кои забремениле надвор од брак, често напуштени од семејствата и подложени на сурови услови. Мајките биле одделувани од своите деца и изолирани од општеството, а многу од децата умирале во домот, без никаков официјален гроб или спомен.
Поранешниот ирски премиер Енда Кени го нарече местото „комора на ужаси“, а преживеаните раскажуваат за животот како затвор, исполнет со стигма и дискриминација.
Истражувањето започна кога Корлес доби траги од гробар кој ја однел на парцела покрај игралиште каде во 1970-тите две момчиња пронашле човечки коски под бетонска плоча. Властите не постапиле, и местото било повторно затрупано.
Се очекува дека ексхумацијата, која ќе трае две години, ќе ги открие точните околности и бројот на закопаните деца, отворајќи ја една од најмрачните страници во ирската историја и повикувајќи на правда и помирување.
