На повтореното судење против неговите родители, Коста Кецмановиќ повторно сведочеше за масакрот во белградското училиште „Рибникар“, но овојпат со делумно изменета верзија на настаните. Тој сега тврди дека неговите родители не се одговорни за злосторството од 3 мај 2023 година, иако во судница повторно потврдил дека татко му го водел на стрелиште и дека оружјето во домот му било лесно достапно.
Во сведочењето, кое предизвика нов шок во јавноста, Кецмановиќ изјавил дека почнал да ги проучува психопатите откако татко му го нарекол така. Според пренесеното од судницата, тој рекол дека во еден период се идентификувал со сторителите од американскиот случај „Колумбајн“ и дека сметал дека е „доблест да се биде ладен и без емоции“. Ваквите искази повторно ја отворија најмрачната димензија на случајот, не само за мотивите, туку и за психолошката слика што се појавува низ неговото однесување и говор.
Во истиот исказ, тој зборувал и за животот пред нападот, наведувајќи дека имал повеќе од 200 отсуства од училиште и дека често се преправал дека е болен затоа што не сакал да оди на настава и се чувствувал неприфатен. Кога бил прашан како го нашол оружјето, одговорил дека барал во спалната соба и таму ги пронашол пиштолите, со што практично повторно ја урнал тезата на одбраната дека оружјето било безбедно чувано и недостапно за децата.
Иако новото сведочење носи обид да се намали одговорноста на родителите, неговата содржина истовремено остава низа тешки прашања без одговор. Зашто дури и кога ја менува изјавата, Коста не ја менува суштината на ужасот: дека оружјето било блиску, дека однесувањето долго покажувало алармантни знаци и дека трагедијата што ја потресе Србија и регионот и натаму открива колку длабоко бил распаднат системот на контрола околу едно дете кое подоцна стана масовен убиец.
