Бора е вечен поради сè што направил во животот. Секогаш ќе биде присутен меѓу новите и старите генерации. Тој мене ми е личност за радување, но човечкиот живот има времетраење. Жал ми е што се мачи, бидејќи мислам дека тој како човек кој одгледал генерации не заслужил да се мачи. Тој е меѓу моите пет ментори, беше најхрабар, ми даде најмногу поддршка и критики – изјави Ѓорѓе Давид.
Mорам да ви раскажам една анегдота. Чачак сакаше да му ја додели наградата на Бора и ме повика да дојдам да бидам таму. Тогаш го видов како плаче, а никогаш порано не го имав видено да плаче, ми беше чудно. Беше многу среќен што ја доби таа награда. Плачеше, а доби аплауз кој го воодушеви. Не можеше да застане на сцената од толку многу емоции. Тоа беше последен пат кога го видов, тој е прекрасен пријател – изјави Давид за Story.rs.
