Зголемувањето на температурата ќе го отежне опстанокот на Земјата пред нејзиното конечно уништување. Целта на една нова студија била да се одреди точниот момент кога повеќето растенија и животни повеќе нема да можат да преживеат. Според истражувањето, за околу милијарда години, како што Сонцето станува потопло и зрачи повеќе енергија, нивото на јаглерод диоксид (CO2) ќе почне да опаѓа. CO2 апсорбира топлина, но се распаѓа со текот на времето, а озонската обвивка ќе умре со неа.
Бидејќи растенијата зависат од јаглерод диоксид за производство на храна, падот на неговото ниво сериозно би го загрозил нивното постоење. Во рок од околу 10.000 години – што е трепнување на окото во геолошка смисла – растителниот свет целосно ќе исчезне. Без растенија, копнените и морските животни би се задушиле поради престанокот на производството на кислород. Покрај тоа, зголемувањето на нивото на метан дополнително би го забрзало исчезнувањето на организмите кои дишат кислород.
На крајот, единствената форма на живот на Земјата би останала микроскопски бактерии на кои не им е потребен кислород за да преживеат – слични на оние што постоеле пред да се појават растенијата и животните. Така, планетата би се вратила на својот микробиолошки почеток, затворајќи полн круг.
Според истражувачите, на атмосферата богата со кислород и остануваат уште околу 1,08 милијарди години пред да се потроши. На пример, кислородот почнал да се акумулира во атмосферата пред 2,5 милијарди години, за време на Големата оксидациска револуција. Само пред околу 400 милиони години, кога се развиле копнените растенија, нивото на кислород се приближило до денешното и веројатно останало релативно ниско во текот на поголемиот дел од историјата на Земјата. Врз основа на проценките, Земјата ќе има површинска вода и ќе биде погодна за живот уште 7,2 милијарди години, но само 20% до 30% од тоа време атмосферата ќе содржи високо ниво на кислород.
Ова прашање е важно и за потрагата по живот во вселената. Кога бараат други планети, научниците често бараат гасови како кислород и озон како знаци за постоење на живот. Меѓутоа, доколку телескопите би ја набљудувале Земјата пред две милијарди години или две милијарди години во иднината, тие нема да ги регистрираат овие гасови. Можеме да заклучиме дека планетата е мртва и да го пропуштиме периодот кога имаше атмосфера што дише. Ова сугерира дека дури и населената планета може да има периоди кога изгледа безживотно – клучот е да ја откриете во вистинско време.
