Во пресрет на Велигден, домаќинките веќе планираат – кога, како и колку јајца ќе вапсаат оваа година. Некој го прави тоа на Велики Четврток, некој на Велика Сабота – сè зависи од обичаите на регионот од кој потекнува. Но, постои едно старо верување за кое можеби не сте знаеле, а има врска со бројот на јајца што треба да се вапсаат.
Според народниот обичај, за Велигден треба да се вапсаат 33 велигденски јајца бидејќи тие ги симболизираат 33-те години од животот на Исус до моментот на распнувањето.
Денес, ретко кој брои точно, но оваа симболика сè уште носи длабока порака – и можеби оваа година ќе одлучите да го почитувате тој број, ако ништо друго, тогаш како знак на почитување на традицијата.
Секако, најважното јајце во секоја кошничка е првото вапсано јајце – црвено, таканареченото јајце чувар. Тоа се верува дека го чува домот во текот на целата година. Тоа јајце не се јаде, туку внимателно се чува до следниот Велигден, како тивок чувар на топлината на домот.
Боите на другите јајца се избираат по желба, но тие имаат и свое значење: зелена за пролет и нов почеток, жолта за радост и светлина, сина за вера и мир… Во многу семејства, боите доаѓаат со шари – чипка, кромид, налепници – секое со своја приказна.
И најубавото нешто? Вапсувањето јајца станува мал семеен празник пред празниците. Не е невообичаено децата, внуците, бабите, соседите да се соберат околу кујнската маса – да разговараат, да се смеат, да споделуваат приказни и рецепти. Бидејќи иако времињата се менуваат, тие шарени корпи сè уште го зачувуваат она што е најважно – семејната блискост и сеќавањето на она од што сме создадени.
Можеби оваа година, наместо да прашате „Колку треба да вапсам?“, застанувате за момент и велите – „Ајде да вапсаме 33 јајца, само поради старото верување“.
